WAX – 1994 – BY: MRK [1994]

De lp heeft verloren, is verloren, is niet meer. Digitaal geluid viert hoogtij in de vorm van cd’s, dat’s, dcc’s en mcd’s. Techno­lo­gie heerst, maar beleeft u nog wel net zo veel plezier aan uw muziek als vroeger?

De ironie wil dat door toedoen van de dj’s de lp, maar vooral de 12″ single voorlopig nog niet weg te denken zijn uit de platen­zaak. Hun koopgedrag -en natuurlijk dat van de nostal­gische con­sument- remmen de digitale rage. Dat komt allemaal doordat de draaitafel tech­nisch veel meer mogelijkhe­den biedt.

Maar wat zijn dan de voordelen voor de zogenaamde thuisdraai­er? Is het niet ronduit lastig om die platen steeds om te draaien? Wat te denken van de onherstelbare tikken die ze oplopen, het kwaliteits­verlies en die versleten hoezen? Moeten we eigenlijk niet uitslui­tend verschrikkelijk blij zijn met onze gepolijste toekomst?

Het antwoord is ja, maar toch vooral nee. Ja, als het gaat om bedieningsgemak. Cd-tje d’r in, 70 minuten lang luisterplezier of zelfs 700 minuten lang als u in het bezit bent van een cd wis­selaar (diepe zucht). En programmeren natuurlijk, de onmis­bare func­tie voor gemakzuchtigen. Zon­der meer relaxed; wij spreken het niet tegen. Er zijn zelfs muzieksoorten waarvan u denkt dat ze mooier klinken op cd, dat is persoonlijk. Vaak echter, is er voor de thuis­draaier niet eens waar­neembaar ver­schil te constate­ren tussen analoog of digi­taal. Nee, dus ook.

Over de tikken, krassen en het kwaliteitsverlies kunnen we kort zijn. Daar heeft u na verloop van tijd en gebruik ook in het geval van cd’s mee te maken; minieme gaatjes, maar onher­stel­bare stuk­jes ge­luidsverlies. In het geval van lp’s zijn de tikken vaak gemakke­lijk weg te werken door de plaat pre­cies op de tik een paar keer terug te draai­en. Het geknet­ter en gekras (static) van oude platen -ook dit is persoonlijk- doet in de meeste gevallen niets af aan de zui­verheid van de klanken. Sterker nog, sommi­gen menen dat het juist meer puur klinkt dan het steriele cd geluid.

Het formaat van cd’s is handiger? Hoogte en lengte inderdaad, maar de breedte/dikte levert een groot probleem op wanneer u er 500 naast elkaar zet (ooit heeft u er meer). Bovendien breken de plastic doosjes bij het minste geringste. Om inder­daad ook maar te zwijgen van de ‘niet echt recy­cle­baar­heid’ van al die gebroken cd-doos-deur­tjes (of die stapels platen die de vuil­verbranding in gaan).

Bovendien is het schrijnend om bepaalde ‘op platenhoezen ten toon gespreide kunstwerken’ te moeten bewonderen op 10 bij 10 cm. Het is zonde, minder mooi, minder echt. En kijken naar platen is onderdeel van het luisterplezier, zo bewijst ons MTV. En dan de plaat zelf. Een ‘original black peace of wax’, authentiek vinyl met in het midden het label: beeldende-, danwel typografische kunstwerkjes op zich. Ze zijn net zo verloren als ooit de dinosau­russen. Alswel de kunst van het scratchen, wanneer platen voorgoed verdwenen zijn.

Over plezier gesproken, ons laatste argument:cd’s zijn nog steeds belachelijk duur voor u. Vinyl is goedko­per; u krijgt meer muziek voor uw geld. De tweedehands markt zult u in die zin tot paradijs moeten verklaren. Zoeken, snuffelen en graven in de platen­bakken van budgetbase­ments en rommelmark­ten. Het heeft iets weg van schatgraven, u kunt een verzame­ling opbou­wen die alleen maar in waarde kan stijgen. Maar we beginnen door te draven en het ging ons nog wel om door draai­en. M.a.w. wij wensen u ver­schrikkelijk veel plezier met uw cd verzame­ling.

Hoogachtend,

Supreme Federation of Final Vinyl 2 da Finish.

https://neseeh.com/winkel/

MuziekMuziek

Geef een reactie