HUMAN EDUCATION AGAINST LIES – 1991 – BY: II TALL & MRK [1991]

Het Parool – Benetton Reclame – 1991 – Door: II TALL & MRK

Maandagavond 9 uur. We zoeken de stad af naar billboards met de nieuwe commerciële uiting van het modemerk Benetton. Als we er een treffen, halen we onze spuitbussen tevoorschijn en bewerken we de poster volgens vast concept (zie foto). Bij deze actie hebben we ons laten inspireren door nummers van de Amerikaanse Hiphop-formatie Boogie Down Productions (BDP). H.E.A.L. staat voor Human Education Against Lies en Why is that?’ gaat over valse voorlichting. De creatief bedoelde reclame-uiting van Benetton (over het verenigen van tegenstellingen) lijkt op het eerste gezicht onschuldig, maar alleen al pedagogisch gezien is ze op z’n minst afkeurenswaardig. Het zwarte personage als zinnebeeld voor de minder aangename kant van het bestaan. De Nederlandse reclame-boodschappen puilen uit van de stereotyperingen. Bijvoorbeeld de alcohol commercials. Dagelijks zien we op ons scherm witte mensen op de voorgrond, terwijl op de achtergrond (volgens vast patroon) zwarten muziek maken. Ander voorbeeld: Spa bronwater. Posters van witte mensen met een tekst die over zuiverheid handelt. Geen kleurling te bekennen. Met andere woorden, kleurlingen zijn niet met puurheid te associëren. Te ver gezocht? Kan zijn. Toch zien velen, onder wie wij, dat een plaat als Fear Of A Black Planet van de omstreden Hiphop formatie Public Enemy niet alleen gaat over de Verenigde Staten. Als we doorgaan met het systematisch negeren van elkaars culturen en gevoelens, dan kunnen we hier alsnog Amerikaanse taferelen verwachten.

Published in Het Parool 24/09/91

Damsko Magazine – Benetton Reclame -1991 – Door: II TALL & MRK

Voorwoord: Iwan Brave

II TALL en MRK, twee studenten die de rapmuziek op de voet volgen, hebben zich geërgerd aan één van de posters (zie foto) van kledingmerk Benetton. Benetton kleding staat vooral bekend om de vele kleuren, waarmee de ontwerpers stoeien. Deze bontheid wordt gesymboliseerd door de slogan ‘United Colors’. Daarnaast worden fotomodellen gekozen van multi raciale afkomst, want Benetton houdt er vooral van tegenstellingen met elkaar te verenigen. Vandaar deze poster met het engelachtige meisje met de blonde lokjes en het duivelse jongetje met het kroeshaar in de vorm van twee hoorntjes gekapt. Deze stereotypering ging, de goede bedoelingen van Benetton ten spijt, II TALL en MRK echter te ver. Zij boden hun grieven aan Het Parool aan. Op 24 september j.l. verscheen een verkorte versie van hun ingezonden stuk. Voldoende om een reeks interviews en artikelen op te roepen. Van het Limburgs Dagblad via Trouw tot en met de VPRO radio. Toch waren II TALL en MRK niet echt tevreden. Ze vonden dat de nuanceringen waren weggevallen. Ze hadden meer op hun hart dan alleen deze zwart-wit tegenstelling. Daarom volgt hier de integrale tekst van hun brief.

Het is maandagavond negen uur. We zoeken de stad af naar billboards met de nieuwe commerciële uiting van het modemerk Benetton. Als we er een treffen, halen we onze spuitbussen tevoorschijn en bewerken de poster volgens vast recept: op het gezicht van het lieflijke witte meisje met de gouden lokken komt in het zwart HEAL (genees) te staan. Het evenzo prachtige zwarte jongetje met de twee hoorntjes in z’n haar geknipt, ondergaat dezelfde behandeling, maar dan met witte letters.. Vervolgens verschijnt rechts van de kindjes de vraag WHY IS THAT? Bij deze actie hebben we ons laten inspireren door de Amerikaanse Hiphop-formatie Boogie Down Productions (BDP). In deze context staat H.E.A.L. voor Human Education Against Lies en spreekt ‘Why is that?’ zich uit tegen valse voorlichting omtrent de aardse volken. Nobele teksten die voor de zoveelste maal geen uitwerking lijken te hebben. Hoe is het toch mogelijk dat in een zogenaamd tolerant land als Nederland zo vaak standaardfouten worden gemaakt (en bovendien getolereerd) op het gebied van stereotypen? Hoe haalt een conceptmaker – notabene van United Colors – het in z’n hoofd om zo ongelooflijk te knoeien met huidskleuren? Hoe kun je, anno nu, de zwarte man als duivel uitbeelden en de witte vrouw als engel? Why is that?

Deze creatief bedoelde reclame-uiting (het verenigen van tegenstellingen) lijkt op het eerste gezicht onschuldig, maar is alleen al pedagogisch bezien op z’n minst afkeuringswaardig. Het is typerend dat het zwarte personage staat voor de minder aangename zijde van het bestaan. Althans volgens de stereotype en gangbare hantering van symbolieken, die we er nu al eeuwen kritiekloos op na houden. Een doorn in het oog van degenen die zich meer bewust zijn van de situatie en vooral voor hen die er door gekwetst worden. In de Verenigde Staten en Zuid Afrika zijn de gevolgen van een dergelijke minachting goed zichtbaar. Wij hebben weliswaar een andere geschiedenis, maar als we er niet voor waken, dan hebben we ook hier binnen enkele jaren ghetto vorming, een grote Centrum Partij, meer misdaad en ellende en een onaangenaam leef-klimaat. Dit zal dan ten dele te danken zijn aan de media, die nu nog in de jaren negentig stereotype uitingen blijven koesteren. De Nederlandse reclameboodschappen puilen uit van de stereotyperingen. Bijvoorbeeld de alcohol commercials. Dagelijks zien we op ons scherm witte mensen in de hoofdrol, terwijl op de achtergrond, volgens vast patroon, zwarten muziek maken. Spa bronwater, een ander voorbeeld: posters van witte mensen met een tekst erop die over zuiverheid handelt. Geen kleurling te bekennen. Met andere woorden, kleurlingen zijn niet met puurheid te associëren. Te ver gezocht? Kan zijn. Maar toch zien velen, waaronder wij, dat een plaat als ‘Fear Of A Black Planet’ van de omstreden Hiphop formatie Public Enemy niet alleen opgaat voor de Verenigde Staten. Het titelnummer gaat over één van de foute bepalingen in de Amerikaanse grondwet, waarin staat dat alleen het bloed van de witte man zuiver is en het bloed van kleurlingen (volledig of gemixt) onzuiver. Gelukkig komt dergelijke vuilbekkerij niet in ons wetboek voor. We moeten echter daarom niet denken dat het hier wel allemaal los loopt, of dat we het algehele onderwerp op individueel niveau kunnen laten rusten. Als we stoppen met het systematisch negeren van elkaars culturen en gevoelens, dan kunnen we hier in ons ‘gastvrije’ Nederland, Amerikaanse taferelen voorkomen. Te beginnen met het verwerpen van afbeeldingen van engelachtige blonde meisjes en demoniche zwarte jongetjes. Bovendien roept het vraagtekens op dat in Nederland in 1991 posters uit 1989 (!) opduiken die, aldus de berichtgeving, elders in Europa na protesten weer zijn opgeborgen. Why Is That? In Fear Of A Black Planet?

Verkort verschenen in Het Parool: 24/09/91

N.B. Inmiddels heeft de Reclame Code Commissie, het orgaan dat de reclameboodschappen inhoudelijk controleert, deze reclame veroordeeld als ‘in strijd met de goede smaak’ – wat voor deze commissie de ernstigste afkeuring inhoudt.

Published in Damsko Magazine 1991

StudieboekenStudieboeken

Generated Publicity:

The Foundation:

Films en series

Films en series

Geef een reactie