SLAVE – SHOWTIME – ALBUM – 1981 – BY: HARVSTER

De vier S’en van Slave

Slave. Voor een gezaghebbende funkband toch een wat bedenkelijke naam. Want wie wil als band geassocieerd worden met een onvrij bestaan waar je als mens ten dienste staat aan een ander mens? Vooral het onvrije valt voor mij moeilijk te rijmen met het spelen van funk. Daarentegen, als het gaat om het ten dienste staan, kan ik me er toch wat bij voorstellen. Maar dan wel als hun hussle als musici ten dienste staan van de Funk, the whole Funk and nothing but the Funk. Laten we het bij het laatste houden.

De funkstijl van Slave’s Showtime bevindt zich meer in het spectrum van de meer gepolijste varianten van onze geliefde kunstvorm. Strak geproduceerde funk die op een bepaalde manier netjes klinkt. Althans, als je het vergelijkt met hun eerste werk uit 1977. Begin jaren tachtig – dit album kwam uit in 1981 – waren de hoogtijdagen van de funk wel achter de rug. Zelfs Disco was al zwaar over zijn hoogtepunt heen. Slave wist de transitie van rauwe funk van de jaren zeventig naar goed verteerbare funk/R&B in de vroege tachtiger jaren goed te volbrengen. Het leverde ze aanzienlijke hits op met nummers als Watching You, Stone Jam en Just A Touch Of Love. Showtime uit 1981 is voor mij een mijlpaal in deze funk/R&B stijl. Het album bestaat uit 8 nummers waarvan drie pareltjes; Snap Shot, Steal Your Heart en Smokin. De overige 5 nummers halen het niet bij de kwaliteit van de nummers die alle drie met de letter S beginnen.

Showtime is het laatste album waar zanger/drummer Steve Arrington deel uitmaakte van de band. Zijn inbreng als zanger gaf het album slickness. Als je Stevie hoort zingen lijkt het net of hij serieus moeite doet om een chick ten huwelijk te vragen. Luister maar naar Steal Your Heart. Dit nummer is een schoolvoorbeeld van wat je krijgt als je een Funkvader en R&Bmoeder los laat gaan. Steal Your heart is een aansprekend resultaat van een dergelijke combinatie. Het is zeker geen floorfiller maar wat een lekker nummer! Hij bezit een aanstekelijke groove, nodigt uit tot meezingen en de violen laten je doen vliegen. Check vooral de vioolpartijen vanaf 3.52. Deze pokoe komt goed tot zijn recht in de auto tijdens een warme zomeravond met je wifey naast je op de passagiersstoel, cruisend langs een zeeboulevard. Het klinkt zoet en plakkerig als een verse Turkse baklava. De melodie, zang en de strijkers zijn hier vooral schuldig aan.

Snap Shot heeft dezelfde vibe. Dit is het eerste nummer van kant A en ook de eerste single van dit album. Ook hier rijke strijkarrangementen, kreunende Steve on da mic en, niet te vergeten, een aansprekende bassline. Waar het best wel moeilijk is om als funkband een kenmerkend bassgeluid te produceren, puur omdat de bass bij Funk sowieso prominent aanwezig is, herken je als rechtgeaarde funkateer het bassgeluid van Slave direct. De stijl van Mark ‘Da Hansolor’ Adams is volvet en ritmisch. Vanaf de eerste tonen van Snap Shot vertelt hij je hoe je die pokoe met pakken. Zijn bassloopjes ‘lopen’ echt. Check het zelf. Zijn stijl was al vanaf hun eerste album prominent aanwezig. Luister maar eens naar Slide. Indien je onbekend bent met Funkmuziek is Slide een vrij goede illustratie over de meaning van bass op een funkplaat. Maar back to Showtime. Het laatste nummer wat ik uit wil lichten is Smokin’, Een party anthem in de traditie van Cameo “On The One” en “Soul Vibration van Kool and The Gang. Brada’s die een feestje bouwen terwijl de record knop is ingedrukt. De mannen van Slave bluffen er lustig op los: 360 degrees of heavyweight funk, da Funk is on the scene, ready to bust your recordmachine, and The funk ain’t joking. Jeweetzellef. Het is echt een nummer om vrolijk van te worden. In Smokin’ zijn de horns meer aanwezig. Sterker nog, ze bepalen de flow van het nummer. Niks op tegen trouwens want het klinkt erg lekker! Het is echter wel opvallend omdat ze bij Snap Shot slechts de accenten aanbrengen en bij Steal Your Heart helemaal afwezig zijn. Maakt voor Slave niet uit. Het blijft fonkay.

Tenslotte is de artwork van de hoes worth mentioning. Een geschilderd tafereel van een futuristisch zwevend stadion in het heelal. Met in het midden een stage. Daaromheen zweven verschillende spaceships. Boven in het midden in zilveren letters SLAVE en daaronder in rode letters s h o w t i m e. Het was uitverkocht.

MuziekMuziek

Geef een reactie